Wiatr mi powiedział Powstań, powstań

Tam wśród tych krzaków Bóg cię czeka!

Już Go przywitał świerk i sosna,

I teraz czeka na człowieka.

Wybiegłem z domu, by Go witać

I u stóp upaść na kolana

Dzień jako objawienie świtał

I głosił piękno dłoni Pana.

Przybiegłem,- patrzę: Boga nie ma

Tylko pokryte liście rosą-

Lecz pełna Jego śladów ziemia

W poszumie traw i głosie sosen...

Na wszystkich rzeczach blask po rękach

I stopach Jego pięknem świata

I przed śladami Jego klękam,

I w rzeczach Jego dłonie witam.

Wojciech Bąk